De alimentatieplicht is in de wet vastgelegd. Als je na een scheiding niet genoeg geld hebt om voor jezelf te zorgen, of als je partner niet genoeg heeft om voor zichzelf te zorgen is de ander verplicht alimentatie te betalen. Je kan samen afspraken maken over de hoogte van de alimentatie. Als je er samen niet uitkomt stelt de rechter een alimentatiebedrag vast.
Je kan een alimentatieverplichting hebben als je getrouwd bent geweest, als je een geregistreerd partnerschap hebt gehad en/of als je kinderen hebt.
De alimentatieplicht tussen partners vervalt als de ontvangende partner met een ander trouwt, gaat samenwonen of een geregistreerd partnerschap aangaat.
Hoe lang je alimentatie moet betalen of ontvangen is bij een scheiding een belangrijke vraag. De alimentatieplicht duurt maximaal 12 jaar (vanaf de dag dat de echtscheidingsbeschikking is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand). Als je minder dan 5 jaar getrouwd bent geweest, en er zijn geen kinderen, dan is de alimentatieplicht net zo lang als het huwelijk heeft geduurd. Dit geldt ook voor geregistreerd partnerschap.
De periode van 12 jaar kan verlengd worden, maar alleen in bijzondere gevallen. De ontvangende partner kan binnen drie maanden na afloop van de 12 jaar een verzoek indienen bij de rechter. (Als toevoeging moet worden opgemerkt dat wanneer de alimentatieplichtige na de wettelijke termijn van 12 jaar blijft doorbetalen, zonder expliciet aan de ontvanger door te geven dat aan deze betalingen een andere titel ten grondslag ligt, de termijn van drie maanden pas ingaat vanaf de datum van de laatste betaling)
Een verlenging wordt niet snel toegekend, er worden zware eisen aan gesteld. Een verlenging wordt alleen toegekend als door de beëindiging van de alimentatie, naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid, de ontvangende persoon in ernstige financiële problemen komt.